Άρχισε η συνεδρία της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου και είπε ο Οικουμενικός ότι «ήλθαμε σήμερα, για να αγιοκατατάξουμε τον άγιο Πορφύριο».
Είχανε πάνω στο τραπέζι, – μου τά ’λεγε συνοδικός αρχιερεύς πού ήταν παρών κι υπέγραψε κι αυτός.
Είχαν όλα τα βιβλία του. Το «Βίος και Λόγοι» έχει μεταφραστεί σε όλες τις γλώσσες. Ακόμη και στα Συριακά και στα αυτά...
Έγινε η πρόταση απ’ τον Αρχιγραμματέα, ο οποίος είχε πολλές εμπειρίες απ’ τον Γέροντα, τον άγιο, και πολύ τον είχε βοηθήσει. Έλεγε κι έκλαιγε. Σταμάτησε.
Έλαβε άλλος Συνοδικός τον λόγο. Έλεγε κι αυτός αν τον είχε δει, κι αν δεν τον είχε δει, τι είχε πάρει μέσω της προσευχής ή μέσω του βιβλίου, έκλαιγε κι αυτός.
Έφθασαν να κλαίνε όλοι με τη σειρά. Και στο τέλος, δεν μπόραγαν πια να πουν τίποτ’ άλλο. Έτσι είναι.
Ήταν η παρουσία του Γέροντα, του αγίου.
Κι ο πατριάρχης λέγει, «Πατέρες, καταλάβατε κάτι;
Ότι ο Γέροντας είναι όντως άγιος»...
Πήγαν την επομένη, στις 28, για να συνεχίσουν το έργο των Συνοδικών με άλλα θέματα, τρέχοντα και μη.
Μόλις μπήκε ο πατριάρχης, λέει, «Πατέρες, τι έγινε χθες; Αυτό δεν ήταν η χθεσινή μέρα. Ήταν Πάσχα. Ήτανε Ανάσταση. Ήτανε Λαμπρή. Έχω κάνει 100 αγιοκατατάξεις από τότε που έγινα πατριάρχης. Τέτοια αίσθηση δεν την έχω πάρει πάλι. Τέτοιο αίσθημα. Τέτοιο κλίμα»... Καταλαβαίνετε τώρα τι είναι ο άγιος Πορφύριος; Είναι ένα δώρο Θεού. Είναι μια αγκαλιά. Αγκαλιάζει όλους τους ανθρώπους. Όλους τους ανθρώπους!
Με αγάπη που αφοπλίζει...
π.Ανανίας Κουστένης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου